-kudemâya-
Leylaklar leylâ kokardı
Ergûvân bakışlarımda yiterken Boğaz
Itrî tutardı elimden o ân
Akardı zaman
Susardı füsûnlu sularda mekân
Ve serin şehrâyin şarkıları yayılırdı âleme
Dile gelirdi naz, söz ve saz.

Benim adım İstanbul olurdu o zaman
Sütûnlarda, kubbelerde aşkla büyürdüm
Sakallarından koca suskunluklar sarkan
Sinanlar vururdu yüreğimin kıyısına
Bir sülüs, bir gubârî olurdu içim
Sükût kesili