9 Eylül 1828’de Rusya Yasnaya Polyana’da doðdu. 20 Kasým 1910’da Astopova’da yaþamýný yitirdi. Asýl ismi Lev Nikolayeviç Tolstoy. Soylu, tanýnmýþ bir ailenin çocuðuydu. Babasý konttu. Kendisinin de kont unvaný vardý. Çocuk yaþta anne-babasýný yitirdi. Akrabalarýnýn yanýnda yetiþti. Bir süre Kazan Üniversitesi’nde öðrenim gördü. Ama Çarlýk yönetimine karþý büyük tiksinti duyuyordu. Okulu býrakýp doðduðu topraklara Yasnaya Polyana’ya döndü. Topraklarýný yönetti, kendini yetiþtirmeye çalýþtý. Daha sonra Moskova ve Petersburg’un hareketli ortamýný tercih etti. 1851’de Kafkaslar’da asker olan kardeþi Nikolay’ýn yanýna gitti. Ertesi yýl orduya katýldý. Ýlk kitabý Detstvo’yu (Çocukluk) 1852’de yazdý. Kýrým Savaþý’ndan sonra ordudan ayrýldý. 1857’de Fransa, Ýsviçre ve Almanya’yý kapsayan bir geziye çýktý. Dönüþte köylülerin eðitimine aðýrlýk verdi. 1860-1861 arasýnda bir Avrupa gezisi daha yaptý. Çeþitli ülkelerdeki eðitim sistemlerini inceledi. Ülkesine dönüþte bir eðitim dergisi ve basit, anlaþýlýr ders kitaplarý yayýmladý. Sonraki 15 yýlý mutlu bir aile babasý olarak geçirdi. Topraklarýný yönetti, tam 13 çocuk babasý oldu. Anna Karenina (1875), Savaþ ve Barýþ’ý (1865) bu dönemde yazdý. Dünya edebiyatýnýn en büyük romanlarýndan Savaþ ve Barýþ’ýn yazýmý 7 yýl sürdü. Anna Karenina’yý bitirden sonra bunalýma girdi. Ýntiharýn eþiðinden döndü. 1900’lerden sonra zamanýnýn büyük bölümünü dini düþüncelere ayýrdý. Bir tür Hýristiyan anarþizmi savunduðu için 1901’de kilise tarafýndan aforoz edildi. Öyküler, çocuk kitaplarý, tiyatro oyunlarý yazdý. Ölümü ýssýz bir tren istasyonunda zatürreeden oldu. Bugün dünyanýn bütün dillerinde en çok okunan, en çok beðenilen yazarlardan biri.


--------------------------------------------------------------------------------


TÜRKÇE'YE ÇEVRÝLEN ESERLERÝ:

ROMAN:
Ölümden Sonra Diriliþ (1949) - Diriliþ (1959)
Kazaklar (1937)
Harp ve Sulh (1938) Savaþ ve Barýþ (1988)
Serge Baba (1942)
Hacý Murat (1943)
Anna Karenina (1949, 1987)

ÖYKÜ:
Nerede Sevgi Orada Allah (1934)
Ýnsan Ne Ýle Yaþar (1934)
Samimi Saadet (1934) - Aile Mutluluðu (1977)
Ývan Ýlyiç'in Ölümü (1935)
Efendi ile Uþak (1936)
Katya (1940)
Halk Ýçin Hikayeler (1946)
Polikuþka (1946)
Budala Ývan (1947) - Akýlsýz Oðlan (1960)
Balodan Sonra (1948)
Kröyçer Sonat (1958)
Sivastopol (1966)
Üç Ölüm (1969) Baskýn (1974)

OTOBÝYOGRAFÝ:
Yaþayan Ölü (1943)
Çocukluk (1945)
Ýlkgençlik (1946)
Gençlik (1947)
Çocukluk ve Ergenlik Yýllarý (1970)-Çocukluk Delikanlýlýk Gençlik (1985)

OYUN:
Karanlýðýn Kudreti (1945)